Outings Project | Julien de Casabianca

a 1

When Julien de Casabianca visited the Louvre a female figure in a painting, a lonely girl, a prisoner, caught his eye. He felt for her, being exiled unceremoniously in a corner of the museum, forever doomed to oblivion. He then wondered what would happen if he could capture her image and release her into the city? He selected to free a solitary, anonymous person and glue her portrait to the city so that hundreds of people would walk by her and notice her staring at them. This audacious act was the inspiration for the Outings Project, a project that would engage common people to interact with art in the urban fabric and, hopefully, participate into “freeing” more "damned heroes" from the museums.

By taking the characters out of their context and into the city, de Casabianca managed to inverse the roles between the public and the subjects of the paintings. Now, the city has become the museum and the urbanites are the subjects of tableaux vivants, being watched by the people in the paintings. This shenanigan on de Casabianca’s part, apart from bringing color and mischief into the daily routine, is also using art into the city as a way for the public to communicate through time and space with cultures of the past._

a 2

a 3

a 13

a 5

a 6

a 7

Όταν ο Julien de Casabianca επισκέφθηκε το Λούβρο, μία γυναικεία φιγούρα σε ένα πίνακα, ένα μοναχικό κορίτσι, μια φυλακισμένη, του αιχμαλώτισε το βλέμμα. Τη λυπήθηκε, έτσι όπως ήταν εξόριστη σε μία γωνιά του μουσείου, για πάντα καταδικασμένη στη λήθη. Έπειτα αναρωτήθηκε, τι θα γινόταν αν μπορούσε να πάρει την εικόνα της και να την ελευθερώσει στην πόλη; Αποφάσισε να ελευθερώσει μια μοναχική, ανώνυμη κοπέλα και να αφισοκολλήσει το πορτραίτο της μέσα στην πόλη, έτσι ώστε εκατοντάδες περαστικοί που θα περνούσαν μπροστά της να την παρατηρούσαν να τους κοιτάζει. Αυτή η αυθάδης πράξη οδήγησε στο Outings Project, ένα project που σκοπό έχει να ενεργοποιήσει τους απλούς ανθρώπους να αλληλεπιδράσουν με την τέχνη μέσα στον αστικό ιστό και, πιθανώς, να συμμετάσχουν οι ίδιοι στην «απελευθέρωση» από τα μουσεία κι άλλων «καταδικασμένων ηρώων».

Αποσπώντας τους χαρακτήρες από το πλαίσιο αναφοράς τους και τοποθετώντας τους σε σημεία της πόλης, ο de Casabianca κατάφερε να αντιστρέψει τους ρόλους ανάμεσα στο κοινό και τα ήρωες των πινάκων. Τώρα, η ίδια η πόλη έχει μετατραπεί σε μουσείο και οι αστοί είναι τα θέματα ζωντανών πινάκων (tableaux vivants), οι οποίοι παρακολουθούνται από τους ανθρώπους μέσα από τους πίνακες. Αυτή η αποκοτιά του de Casabianca, εκτός από το ότι προσθέτει χρώμα και ζαβολιά στην καθημερινότητα, χρησιμοποιεί και την τέχνη μέσα στην πόλη σαν ένα μέσο επικοινωνίας του κοινού, μέσα στο χώρο και το χρόνο, με πολιτισμούς του παρελθόντος.

a 8

a 9

a 10

a 11

a 12

a 14

a 16

a 17

a 18

a 19

a 20
Colossal, Outings Project

Διαδώστε το

VENETA CUCINEbl   designshop          
όλοι οι προμηθευτές